| Mimosa pudica |
|
Mimoza wstydliwa, czułek Rodzina: Motylkowate ( Leguminosae ) Ojczyzna: Brazylia Opis: rodzaj Mimosa, obejmujący liczne gatunki, jest tropikalnym rodzajem motylkowatych, należącym do podrodziny czułkowatych (Mimosaceae). Szczególnie zadomowiony jest w Ameryce. Półkrzewiasta tropikalna mimoza wstydliwa w stanie dzikim rośnie w Brazylii. Ta niska, zielna roślina osiąga wysokość do 50 cm i ma drobne różowe, okrągłe główki kwiatów. Łodyga rośnie do góry wypuszczając pędy boczne, pokryte naprzemianległymi, podłużnymi liśćmi. Ta interesująca roślina przy bliższym poznaniu budzi podziw; jest ona bowiem — wraz z kilkoma innymi gatunkami, jak na przykład niecierpek pospolity (Impatiens noli-tangere) — symbolem przesadnej wrażliwości: przy najlżejszym wstrząsie lub dotknięciu, ale także nieznacznym przypaleniu zapałką, pierzaste listki składają się do góry, a cały liść cofa się ku łodydze; za pośrednictwem łodygi bodziec przenosi się także na inne liście położone poniżej. Po krótkim czasie po ustaniu działania bodźca liście wracają do normalnej pozycji. Podobny skutek wywiera zaciemnienie. Mimoza wstydliwa jest bardzo popularna i poszukiwana do celów dydaktycznych w szkole. Stanowisko i pielęgnacja: każdy zainteresowany miłośnik roślin może bez trudu uprawiać i pielęgnować mimozę. Potrzebuje ona ciepłego i jasnego lub słonecznego miejsca w pokoju lub rozbudowanym oknie kwiatowym; lubi wysoką wilgotność powietrza, ale rośnie dość dobrze także w innych warunkach. W okresie wzrostu do dobrego rozwoju konieczne jest obfite podlewanie i cotygodniowe nawożenie w płynie. Na ogół mimozę uprawia się jako jednoroczną, każdego roku wysiewając ją na nowo. Potrzebne nasiona pozyskujemy z roślin własnej uprawy, bo mimoza wiąże je w obfitości. Przy koniecznym jedno- lub dwukrotnym przesadzaniu do ziemi standardowej lub mieszanki z ziemi liściowej leśnej i gliniastej z piaskiem używamy doniczek o średnicy 12 cm. Rozmnażanie: z nasion wysiewanych w połowie lutego/na początku marca do małych doniczek wypełnionych mieszanką ziemi liściowej leśnej z piaskiem. Wkładamy do niej cztery do ośmiu ziarenek, nakrywamy szklanym kloszem lub podobnym urządzeniem i stawiamy w ciepłym, jasnym miejscu, gdzie wschodzą po około 14 dniach. Z tych roślinek pozostawiamy 3^1 najsilniejsze, aby jak najszybciej uzyskać większe rośliny, które wkrótce całkowicie przerosną ziemię korzeniami i będą musiały zostać przesadzone. Na wzrost korzystnie wpływa ciepło i światło. Szkodniki, choroby: tylko starsze rośliny niekiedy są atakowane przez wełnowce. |