Akacja uzbrojona
Rodzina: Motylkowate
( Leguminosae )
Ojczyzna: przede wszystkim
Australia
Opis: do motylkowatych należy na całym świecie przeszło 12 000 gatunków. Do rodzaju Acacia należą drzewa i krzewy; obejmuje on 700-800, często kolczastych, gatunków z cieplejszych krajów. Przeszło połowa z nich występuje tylko w Australii. Różne czułkowate (Mimosaceae) są uprawiane w południowej Europie (Riwiera) i sprzedawane wiosną jako „mimoza" cięta.

Akacja uzbrojona znalazła się w handlu jako roślina pokojowa. Jest ona typową rośliną szklarni chłodnej. Okres kwitnienia: od zimy do wiosny (luty-kwiecień). Rozmnażanie: wiosną z sadzonek lub w sierpniu z nasion, które jednak niełatwo jest zdobyć — najlepiej przez ogrody botaniczne lub odpowiednie, wyspecjalizowane firmy importowe.
Rozmnażanie z sadzonek wymaga pewnego doświadczenia i technicznych środków
pomocniczych; najlepsza jest mała pokojowa szklarenka z ogrzewanym dnem w podłodze, ponieważ do ukorzenienia się konieczna jest ciepła gleba. Przeciągi i wahania temperatury są szkodliwe. W korzystnych warunkach ukorzenienie sadzonek jest możliwe w ciągu 3-4 tygodni. Przy rozmnażaniu z nasion temperatura kiełkowania musi wynosić 20-22°C; kiełkują po upływie 3-6 tygodni. Starsze rośliny trzeba przesadzać zawsze wczesną wiosną. We wszystkich przypadkach stosujemy ziemię wrzosową i liściową leśną z dodatkiem ziemi gliniastej lub darniowej — zależnie od stadium w mniejszej lub większej ilości — oraz piasku.
Pielęgnacja: w uprawie akacji istotną rolę odgrywa woda. Naczelną zasadą jest zachowanie równomiernej wilgotności przy używaniu do podlewania wody nie zawierającej wapnia. Trzeba się wystrzegać zarówno wyschnięcia bryły korzeniowej, jak zalegania wilgoci. W miesiącach letnich można dwa razy w miesiącu stosować nawóz w płynie; taka częstotliwość okazała się korzystna. W miesiącach zimowych trzeba całkiem wstrzymać nawożenie i zmniejszyć podlewanie. Stanowisko: miejsce dla akacji w miesiącach zimowych powinno być zawsze chłodne (5-8°C), jasne i przewiewne. W miesiącach letnich możemy ją wystawić lub wkopać na wolnym powietrzu (balkon lub ogród) w miejscu słonecznym. Późną jesienią (na przełomie września i października) trzeba pamiętać o niebezpieczeństwie mrozu. Akacje lubią wprawdzie niskie temperatury, ale mrozu nie znoszą. Szkodniki, choroby: przy zbyt wysokiej temperaturze i zbyt suchym powietrzu roślina ma skłonność do zrzucania liści. Może także dojść do inwazji owadów (przędziorki, czerwce i wełnowce).
Inne gatunki akacji
Inne gatunki akacji można u nas spotkać prawie wyłącznie w ogrodach botanicznych; mimo to przynajmniej wymienimy kilka z nich, będących roślinami do pomieszczeń chłodnych zimą. Pełna uroku jest na przykład akacja długolistna (Acacia longifolia var. floribunda); ma ona podłużne, kłosowate kwiatyz liściakami (filodium — od gr. phyllo — liść) i kwitnie w marcu. Dla miłośników roślin jest ona wzbogaceniem asortymentu, ponieważ mogą kwitnąć już dwuletnie rośliny. Także Acacia verticillata jest odpowiednią dla nas rośliną. Pochodzi z Australii (Tasmania) i kwitnie szczególnie bujnie w marcu/kwietniu. Ma wygląd nieco nieharmonijny i pokrój zwisły: cienkie gałązki mają filodia zebrane w okółki, niemal przypominające igły, ale jednak miękkie, a więc nie kłujące. Kwiaty, zebrane w kłosy długości 1,5-2,5 cm są jaskrawożółte.
Uwaga
U nas, mówiąc o akacji, mamy przeważnie na myśli przydrożne drzewo, które należy do rodzaju robinia (Robinia). Robinia jest blisko spokrewniona z akacją, gdyż obie należą do rodziny motylkowatych (Leguminosae). Wiele gatunków akacji daje korzyści gospodarcze. Z kwiatów np. wyrabia się olejki eteryczne dla przemysłu kosmetycznego, a gumowate wydzieliny wydobywające się z pnia są wykorzystywane w farmacji. Afrykańskie i arabskie akacje dają roślinną gumę (gumę arabską), inne gatunki dostarczają ważnych garbników lub drewna.