Anturium Scherzera (mieszańce)
Rodzina: Obrazkowate (Araceae) Ojczyzna: Kostaryka i Gwatemala Opis: Anturium jest tropikalnym, amerykańskim rodzajem obrazkowatych. Zostało odkryte w połowie ubiegłego wieku. Osiąga przeważnie tylko 30-50 cm wysokości.

Liście są owalne, podłużne, o szerokości 6-8 cm, skórzaste i dość spiczasto zakończone. Pochwy kwiatostanowe anturium Scherzera są mniejsze niż krzyżówek anturium Andreego (Anthurium andreanum), a kolby kwiatostanów są spiralnie skręcone lub wygięte, z reguły czerwone. Anturia uprawia się głównie na kwiaty cięte, jednak są również sprzedawane jako rośliny doniczkowe: dobrze kwitną i także w pokoju zdumiewająco dobrze się trzymają, być może nawet lepiej niż w rozbudowanym oknie kwiatowym. Przy zapewnieniu w miarę dobrych warunków mogą tu kwitnąć przez cały rok. Pojedynczy kwiat cięty ma trwałość 3-4 tygodnie, a na roślinie dwa razy dłużej.
Stanowisko i pielęgnacja: anturium powinno stać w jasnym miejscu, jednak nie w pełnym słońcu — najlepiej w pewnej odległości od okna. W miesiącach zimowych wymagana jest temperatura 18°C. W okresie wzrostu korzystna jest wysoka wilgotność powietrza, o co poza oknem kwiatowym jest nieco trudno: sprawdzoną metodą jest lekkie zwilżanie zraszaczem do kwiatów o wąskiej dyszy.
Anturium najlepiej rośnie w podłożu próchniczym o grubej strukturze, przepuszczalnym, na przykład składającym się z gruzełkowatej ziemi liściowej leśnej, grubego torfu, nieco mchu torfowca (Sphagnum) i piasku. Rośnie jednak wyśmienicie także w podłożu torfowym TKS i ziemi standardowej, nawet w uprawie hydroponicznej. Najlepiej jest podlewać miękką wodą (deszczową). Jeśli woda z kranu jest za twarda, a więc zawiera dużo wapnia, musimy ją zmiękczyć. Anturium potrzebuje gleby o odczynie kwaśnym, jak azalie i inne rośliny uprawiane na podłożu torfowym; dlatego podlewanie twardą wodą
spowodowałoby żółknięcie rośliny.
W okresie wzrostu bardzo wskazane jest nawożenie co 14 dni nawozem w płynie lub nawozem wieloskładnikowym. Ponieważ anturium kwitnie prawie przez cały rok, nie potrzeba zachowywać żadnego określonego okresu spoczynku.
Rozmnażanie: możliwe z nasion, ale nie jest zbyt łatwe i dość długo trwa. Natomiast rozmnażanie przez podział starszych roślin lub oddzielenie ukorzenionych pędów bocznych jest znacznie prostsze i zawsze rokuje powodzenie. Jeszcze lepszym rozwiązaniem są odkłady powietrzne, gdyż anturium bardzo szybko wypuszcza korzenie na pędach przypominających pień. Szkodniki, choroby: młode pędy liściowe i kwiatostanowe przy błędach w pielęgnacji łatwo padają łupem ślimaków. Suche powietrze powoduje inwazję czerwców i przędziorków.