Asparagus Sprengera
Rodzina: Liliowate (Liliaceae) Ojczyzna: południowa i zachodnia Afryka
Opis: asparagus był znany Grekom i Rzymianom od 200 r. p.n.e. Rodzaj Asparagus jest rozpowszechniony na całym obszarze Starego Świata, obejmuje 300 gatunków i w Niemczech był uprawiany po raz pierwszy w 1568 r. koło Stuttgartu.

Najbardziej znanym u nas gatunkiem jest asparagus lekarski (Asparagus officinalis). Blisko są z nim spokrewnione gatunki południowoafrykańskie, uprawiane jako rośliny ozdobne do doniczek wiszących i na werandy, jak również jako zieleń do bukietów, na przykład asparagus pierzasty (Asparagus plumosus), który zamiast łuskowatych liści ma ciernie czepne i gałęziaki przypominające puch, albo asparagus Sprengera
0 skórzastych gałęziakach. Cechą wspólną wszystkich roślin tego rodzaju są niepozorne, łuskowate gałęziaki (fyllokladia), które w zależności od gatunku mogą mieć kształt igieł lub liści, wyrastające z wzniesionych, niekiedy wijących się pędów. Wśród wielu znanych gatunków wyśmienitą rośliną pokojową jest asparagus Sprengera (Asparagus densiflorus syn. A. sprengeri). Rośnie on zarówno
w pomieszczeniach ciepłych, jak i chłodnych. Najpiękniej rozwija się uprawiany w doniczce wiszącej lub ustawiony oddzielnie na stojaku do kwiatów. Wytwarza wtedy długie, mocne pędy. Starsze rośliny kwitną co roku. Z kwiatów wkrótce się rozwijają najpierw zielone, a w miarę dojrzewania czerwieniejące, drobne jagódki, które możemy wykorzystać do rozmnażania.
Stanowisko i pielęgnacja: oprócz ciepłego lub chłodnego stanowiska roślina ta wymaga jasnego miejsca nie w pełnym słońcu. Ponieważ asparagus Sprengera jest rośliną bardzo wytrzymałą, w lecie może stać w ogrodzie lub na balkonie.
Bezwzględnie konieczne jest obfite podlewanie i nawożenie w cieplejszej porze roku, a w zimie także wtedy, gdy asparagus przebywa w ciepłym pokoju; w chłodnym pomieszczeniu (8-10°C) roślina otrzymuje tylko niewiele wody.
Przesadzamy te silnie rosnące rośliny co roku. Możemy im przy tej okazji bez szczególnej szkody zmniejszyć bryłę korzeniową. Po przesadzeniu konieczna jest nieco wyższa temperatura. Roślina dobrze znosi ziemię gliniasto--próchniczą lub ziemię standardową.
Rozmnażanie: z nasion zaraz po dojrzewaniu albo w okresie od stycznia do lutego. Możliwe jest również rozmnażanie przez podział. Rośliny wyhodowane z siewek rozwijają się jednak lepiej i są piękniejsze. Szkodniki, choroby: błędy w pielęgnacji, jak nadmiar ciepła i suche powietrze powodują inwazję czerwców i wełnowców albo usychanie pierzastych gałązek. Aby temu zaradzić usuwamy lub wycinamy zaatakowane gałązki i pielęgnujemy roślinę odpowiednio do jej wymagań.
Asparagus pierzasty (Asparagus setacens syn. A. plumosus) Wspomniany już południowoafrykański asparagus pierzasty jest delikatniejszy i bardziej oryginalny; stawia nieco wyższe wymagania pod względem temperatury i zwiększonej wilgotności powietrza. Asparagus pierzasty potrzebuje pulchnej, próchniczej mieszanki ziemi, ale równie dobrze się rozwija w podłożu torfowym TKS lub ziemi standardowej. Najkorzystniejszym stanowiskiem dla tej rośliny jest rozbudowane okno kwiatowe lub ogród zimowy. Wszystkie pozostałe zabiegi uprawowe i pielęgnacyjne są takie same, jak w przypadku asparagusa Sprengera.