| Dracaena sp. |
|
Dracena, smokowiec Rodzina: Agawowate (Agaveaceae) Ojczyzna: cieplejsze regiony Starego Świata i Australia Opis: ojczyzną rodzaju Dracaena obejmującego 80 gatunków jest strefa tropikalna lub podzwrotnikowa Afryki, Azji i Australii. Najbardziej znanym gatunkiem jest dracena właściwa (Dracaena draco), przypominające palmę drzewo o wysokości 18-20 m z mieczowatymi liśćmi. Można je często spotkać na Wyspach Kanaryjskich. Wytwarza tam czerwoną żywicę twardniejącą na powietrzu („smocza krew"), która znajduje zastosowanie jako werniks oraz farba i politura do drewna i marmuru. Wiele osób zamieszkujących wyspy przywiozło stamtąd nasiona smokowca albo młode rośliny i z powodzeniem je potem uprawiało; różne gatunki draceny są bowiem roślinami ozdobnymi. Dracena właściwa (Dracaena draco) jest jednym z naj odporniej szych gatunków w obrębie tego rodzaju i doskonale się nadaje do pomieszczeń chłodnych. Od pewnego czasu oferuje się na rynku także niektóre inne gatunki draceny, a wśród nich wiele o liściach pokrytych pięknym rysunkiem, np. Dracaena deremensis „Bausei" i D. deremensis „Warnecki" lub dracenę wonną „Lindenii" (D.fragrans „Lindenii"^, D. fragrans „Massangeana", dracenę obrzeżoną (D. marginata) oraz D. sanderiana. Stanowisko i pielęgnacja: wszystkie wymienione gatunki potrzebują ciepła. Poza draceną właściwą (Dracaena draco) prawie wszystkie wymagają miejsca jasnego, ale nie w pełnym słońcu, w ciepłym pokoju. Lepiej się czują w rozbudowanym oknie kwiatowym o odpowiedniej wilgotności powietrza. Przez cały rok należy dążyć do utrzymania jednakowej temperatury wpływającej korzystnie na wzrost rośliny. Dla roślin o pstrych liściach temperatura nie powinna nigdy spadać poniżej 15°C. Normalne dawki wody i częste nawożenie nawozami wieloskładnikowymi są korzystne szczególnie w okresie wzrostu. Przesadzać powinniśmy co roku na wiosnę. Najlepiej stosować w tym celu ziemię obornikową i liściową leśną z dodatkiem niewielkiej ilości torfu i piasku. Rozmnażanie: z odcinków pnia pokrojonego na kawałki i sadzonek wierzchołkowych, podobne jak w przypadku difenbachii. Przy zapewnieniu temperatury gleby wynoszącej 25-28°C ukorzenienie jest możliwe w ciągu 4-6 tygodni. Specyfika: od pewnego czasu przyjęło się oferowanie w sklepach kwiaciarskich lub domach towarowych kawałków pni roślin różnej długości. Chodzi tu głównie o Yucca elegantissima i dracenę wonną (Dracaena fragrans) oraz ich odmiany. Szkodniki, choroby: na skutek błędów w pielęgnacji, na przykład dopuszczenia do wyschnięcia bryły korzeniowej lub zbierania się wody w doniczce, powstają uszkodzenia liści i korzeni! W za ciemnym miejscu rysunek liści nie wykształci się w pełni. Echeveria sp. Eszeweria Rodzina: Gruboszowate( Crassulaceae ) Ojczyzna: Meksyk i północno--zachodnia część Ameryki Południowej Opis: rodzaj ten, obejmujący około 150 gatunków, jest rozpowszechniony na suchych terenach Meksyku i północno--zachodniej części Ameryki Południowej. Rosną one przeważnie jako pozbawione pnia półkrzewy i krzewy w formie rozetki, której piękne, mięsiste liście niekiedy mają czerwony nalot lub metaliczny połysk. Wszystkie eszewerie mają tę wielką zaletę, że są bardzo mało wymagające i dlatego jako rośliny pokojowe zasługują na uznanie. Stanowisko i pielęgnacja: odpowiednio do pochodzenia wszystkie eszewerie wymagają jasnego, słonecznego miejsca, zarówno w pokoju jak i na balkonie. Muszą być jednak osłonięte przed zbytnią wilgocią, bo łatwo mogą zacząć gnić. W miesiącach zimowych wolno je podlewać tylko bardzo skąpo; temperatura powinna wynosić 8-12°C. Porą przesadzania jest wiosna. Dla eszewerii nadaje się mocna, próchnicza ziemia, na przykład gliniasta ziemia darniowa i inspektowa z dodatkiem niewielkiej ilości miału torfowego i piasku lub żwiru pumeksowego. Rozmnażanie: możliwe zarówno z nasion lub sadzonek liściowych, jak i pędów bocznych. Rozmnażanie z nasion dotyczy jednak tylko gatunków czystych; mieszańce lub odmiany hodowlane mogą być rozmnażane tylko z sadzonek liściowych i wierzchołkowych. Sadzonki pędowe lub odłamane liście sadzimy dopiero po obeschnięciu miejsca cięcia lub wyrwania, stosując mieszankę torfu z piaskiem. Specyfika: zawiązki kwiatów wytwarzają się u eszewerii rozmaicie w zależności od rodzaju i odmiany, przeważnie najlepiej w temperaturze 5-13°C. Poniżej wymienimy kilka gatunków wartych polecenia, aby ułatwić wybór miłośnikowi roślin. Eszeweria agawowa (Echeveria agavoides ) Roślina ta tworzy przypominającą agawę mięsistą rozetkę o średnicy do 15 cm; zielone liście mają brązowe czubki. Jej kwiatostany osiągają wysokość do 40 cm i złożone są z czerwonych kwiatów o pomarańczowym odcieniu. Okres kwitnienia: wiosna. Echeveria derenbergii Tworzy typową rozetkę; ma szerokie, szpatułkowate, białoszare liście z czerwonawą obwódką. Kwiaty dzwonkowate, czerwono-żółte lub cynobrowoczerwone, a wewnątrz złociste. Okres kwitnienia: kwiecień--czerwiec. Echeveria elegans Jest to gatunek krzewiasty osiągający wysokość do 40 cm,o miękkich, owłosionych gałązkach. Ma duże, czerwone, dzwonkowate kwiaty. Okres kwitnienia: kwiecień-lipiec. Echeveńa gibbiflora var. metalika Jest to zapewne gatunek o największych rozmiarach i największej sile wzrostu. Ma liście łyżkowate, pokryte niebieskozielono połyskującym nalotem. Wypuszcza pędy kwiatowe o długości do 50 cm, z których wyrastają jasnoczerwone kwiaty wewnątrz cytrynowożółte. |