| Hippeastrum vittatum |
|
Hipeastrum, zwartnica Rodzina: Amarylkowate( Amaryllidaceae ) Ojczyzna: Brazylia Opis: pełna nazwa botaniczna tej rośliny brzmi: zwartnica paskowana mieszańcowa (Hippeastrum vittatum hybridum).Gatunek ten rośnie w ciepłych regionach Ameryki, przede wszystkim w lasach górskich w Brazylii, i ma wielkie, czerwone kwiaty w białe prążki. Przez krzyżowanie wyhodowano wiele wspaniałych mieszańców,które są szczególnie interesujące ze wzglądu na wielkość i formę ich lejkowatych kwiatów o urozmaiconej palecie barw. Hipeastrum jest rośliną cebulkową i w dobrych warunkach uprawy może żyć wiele lat. Jest stosowane zarówno jako kwiat cięty, jak też roślina doniczkowa. Często kwitnie już przed Bożym Narodzeniem; rośliny stojące w chłodniejszym miejscu mogą kwitnąć do maja. Stanowisko i pielęgnacja: hipeastrum przechodzi w okresie od września/października do stycznia/lutego okres spoczynku. W tym czasie nie wolno podlewać rośliny, a temperatura powinna wynosić tylko około 16°C. Dopiero kiedy ukażą się pędy kwiatowe (styczeń/luty) stawiamy roślinę na oknie w pokoju, a zaczynamy podlewać dopiero wtedy, gdy pęd kwiatowy osiągnie wysokość 10-15 cm. Wcześniejsze rozpoczęcie podlewania mogłoby spowodować za szybkie rozwinięcie się liści i zagłuszenie przez nie kwiatów. Po kwitnieniu pęd kwiatowy przycinamy z pozostawieniem odcinka długości 10-15 cm; musi on zaschnąć, aby się później dał usunąć bez skaleczenia cebuli. Przesadzać możemy przed kwitnieniem albo po przekwitnięciu. Nadaje się do tego celu przepuszczalna, mocna, próchnicza mieszanka gliniastej ziemi rolnej i obornikowej z dodatkiem nawozu lub ziemia standardowa. Przy przesadzaniu należy zwracać uwagę, aby cebula nie była zanurzona w ziemi zbyt głęboko: powinna z niej wystawać co najmniej w jednej trzeciej. Potem podejmujemy znowu regularne podlewanie i po przerośnięciu gleby korzeniami nawozimy raz lub dwa razy w tygodniu nawozem wieloskładnikowym o stężeniu 0,2-0,3%, na początku nawozem o zwiększonej zawartości azotu, a w miarę dojrzewania (sierpień/wrzesień) o zwiększonej zawartości potasu i fosforu. W okresie wzrostu hipeastrum potrzebuje jasnego i słonecznego stanowiska na oknie, trzeba je jednak osłaniać przed ostrym nasłonecznieniem, bo przestanie rosnąć, a liście ulegną oparzeniu. Odpowiednie jest także miejsce w ogrodzie, roślinę trzeba jednak osłonić przed nadmierną wilgocią (opadami): z powodu zbytniej suszy nie zginie. W sierpniu wzrost ustaje. Cebule najlepiej dojrzewają, jeśli zapewnimy im słoneczne stanowisko nie dając nawozu i powoli zmniejszając podlewanie. Rozmnażanie: z nasion jest bardzo długotrwałe i powinniśmy je raczej pozostawić fachowcom. Najlepiej wystarać się o mieszańce hipeastrum i uprawiać je według opisanego sposobu. Szkodniki, choroby: błędy w pielęgnacji mogą spowodować inwazję szkodników, przede wszystkim wełnowców, jak również wciornastków i przędziorków (czerwonych pajączków). Groźną chorobą hipeastrum jest plamistość zgorzelowa amarylisa; jej objawami są czerwonobrązowe lub ciemnoczerwone plamy na liściach, pędach kwiatowych i pąkach kwiatów, jak również na łuskach cebuli. Często plamy pokrywają całą cebulę i doprowadzają do jej zgnicia. |